Santiago, nog steeds sterk vereerd (2) Reviewed by Momizat on . Santiago de Compostela is bekend in de hele wereld. Daar bevindt zich het graf van Santiago, San Jaime, Sint Jacob, Jacobus, en daarheen begeven zich jaarlijks Santiago de Compostela is bekend in de hele wereld. Daar bevindt zich het graf van Santiago, San Jaime, Sint Jacob, Jacobus, en daarheen begeven zich jaarlijks Rating: 0
You Are Here: Home » Krant » Santiago, nog steeds sterk vereerd (2)

Santiago, nog steeds sterk vereerd (2)

Santiago, nog steeds sterk vereerd (2)

Santiago de Compostela is bekend in de hele wereld. Daar bevindt zich het graf van Santiago, San Jaime, Sint Jacob, Jacobus, en daarheen begeven zich jaarlijks honderdduizenden pelgrims uit alle werelddelen, vooral in deze periode, want 25 juli is de feestdag van de heilige. Vroeger was deze dag de Spaanse nationale feestdag totdat na de dood van Franco de democratie werd ingevoerd en de deelstaten ieder hun eigen ‘nationale feestdag’ bepaalden.
[s2If !current_user_can(access_s2member_level1)]
Lees Meer

[/s2If]
[s2If current_user_can(access_s2member_level1)]
Hoe zouden Jacobus’ relieken in Spanje terecht gekomen zijn, want hij werd immers onthoofd in Palestina? Dit is een heel verhaal. Athenasius en Theodorus, twee discipelen van Santiago, vluchtten ‘s nachts met het onthoofde lichaam van Jacobus naar de kust. Daar lag een schip zonder zeilen klaar. In zeven dagen werden ze door een engel om Spanje heen gevoerd naar de Noordwestkust van Spanje, Galicië genaamd – in de Romeinse tijd Iria Flavia – en in Padrón gingen ze van boord. Ze brachten toen het lichaam en het hoofd van Jacobus aan wal en strekten het uit op een grote steen. Deze sloot zich meteen om het lichaam heen, zodat Jacobus op die manier in een sarcofaag lag. Twee stieren verschenen en trokken de wagen met de sarcofaag van Jacobus een berg over, die Pico Sacro genoemd wordt. Na een paar kilometer bleven ze staan op een plek waar twee riviertjes samenstroomden. Daar legden Athenasius en Theodorus de sarcofaag in een graf, bouwden er een kapelletje boven en wijdden hun verdere leven aan de bekering van Galicië.
Achthonderd jaar rustte Jacobus daar, vergeten in zijn eenzaam graf. De christelijke godsdienst verbreidde zich intussen over heel de toenmaals bekende wereld tot in de verste uithoeken van Spanje toe, dus ook tot waar Jacobus begraven lag. Maar in de achtste eeuw werd Spanje onder de voet gelopen door de muzelmannen, ook wel moslims, mohammedanen of Saracenen genoemd. Ze werden ook moren (zwarten) genoemd, omdat ze vanuit Noord-Afrika kwamen. Ze veroverden voor hun God Allah het ene gebied na het andere. Zo werd het noorden van Spanje toneel van bloedige gevechten en oorlogen tussen de aanhangers van Mohammed en die van Jezus.
Het moet tijdens één van die oorlogsperiodes geweest zijn dat de vrome monnik Pelayo in Galicië, op een plek waar twee riviertjes samenstromen nabij de berg Pico Sacro, het graf van de apostel Jacobus ontdekte. Hij zag namelijk op een nacht boven een oude eik een stralende ster stil staan. De andere kluizenaars en de herders in de buurt zagen hetzelfde verschijnsel. Ze liepen er naartoe, en hoorden almaar hemelse muziek aanzwellen. De volgende morgen gingen ze naar bisschop Theodemiro en vertelden hem wat ze meegemaakt hadden. Toen trok een hele processie gelovigen naar de bedoelde plek in het bos. Ze kapten het dichte struikgewas weg en stuitten op een kapelletje. Op een stukje papyrus stond geschreven dat hier de apostel Jacobus begraven lag naast zijn leerlingen Athenasius en Theodorus. De bisschop deelde dit verbazingwekkende nieuws mee aan de koning van Asturië, Alfonso. Deze riep Sint Jacobus (Santiago) uit tot patroon en beschermheilige van heel Spanje. Hij liet een grote kerk bouwen op de plaats van het kapelletje. Door de toeloop van de pelgrims groeide er een stadje rond de kerk dat de naam kreeg van Compostella. Dit gebeurde rond het jaar 800.
De ontdekking van het apostelgraf betekende een geweldige morele steun voor de christenen in de strijd tegen de moren. Jacobus kreeg dan ook de als eretitel bedoelde bijnaam ‘Mata-moros’ (morendoder). Op sommige afbeeldingen wordt hij zelfs voorgesteld als ridder te paard die de moren om zich heen met zijn zwaard neervelt…! De gelovigen meenden Jacobus met hen te zien meevechten in de slag bij Clavijo in 844, gezeten op een wit paard, met een kruis in de ene en een zwaard in de andere hand.

Maar…
In een editie van het blad ‘Clarín’ verscheen op 22 oktober 2002 een artikel over een belangrijke ontdekking in Israël, de oudste inscriptie die betrekking zou hebben op Jezus van Nazareth. De ontdekking werd de dag daarvoor aangekondigd in Washington tijdens een persconferentie opgezet door het tijdschrift ‘Biblical Archeology Review’. Een inscriptie in Aramees uit het jaar 63 na Chr. vermeldt: ‘Ya’akov bar Yosef akhui di Yeshua’, of, ‘Jacobus, zoon van Jozef, broer van Jezus’. De inscriptie is aangebracht op een urn die de resten van Santiago zou bevatten, een van de veronderstelde broers van Jezus. Maar er is een historisch probleem, want voor de katholieken was Jezus een enige zoon. De evangelies van Mattheus en Paulus beschrijven Jacobus – Tiago of Santiago – als broeder van Jezus en er bestaan drie interpretaties. De protestanten zeggen dat het een ‘bloedbroeder’ is, de orthodoxen beweren dat het een vorige zoon is uit het huwelijk van Jozef en Maria, die dus geen maagd meer zou geweest zijn en de katholieken zeggen dat het een uitdrukking is en dat Jacobus een neef was van Jezus. Steeds meer stemmen gaan op, onderdrukt door de katholieken, dat zich in die urn inderdaad de resten van Santiago zouden bevinden.
De plek waar het vermoedelijk graf werd gevonden, was van oudsher een soort begraafplaaats, niet alleen van de Kelten, maar later ook van de Romeinen en van de Suaven. Dat men hier dus een graf vond, was een heel normale zaak. Er waren honderden graven. En waarom zou het nu precies het graf zijn van onze Santiago? Het lijkt niet alleen onwaarschijnlijk, maar zelfs onmogelijk, want waarom zou men het lichaam van Santiago vanuit Palestina naar Galicië brengen om het daar te begraven? Niet alleen een bijna onmogelijke, maar ook zinloze opdracht.
Onder de kathedraal van Santiago de Compostela liggen oude beenderen, maar die behoren bijna met zekerheid toe aan een of andere Kelt, Romein of Suaaf. Een illustere onbekende, het allereerste graf van de Onbekende Soldaat, die jaarlijks honderdduizenden bedevaarders ontvangt. Maar zoals gezegd, niemand gaat nog naar Santiago om Santiago te eren, maar voor het toerisme. Wie daar begraven ligt, zal al die pelgrims een zorg zijn.[/s2If]

Leave a Comment

Copyright © 2019 Hallo Online. All Rights Reserved.

Scroll to top