Na Italië en China heeft Spanje het meeste culturele Werelderfgoed (4) Reviewed by Momizat on . Het onlangs benoemen van de fallafeesten van Valencia tot Cultureel Werelderfgoed maakt de lange lijst in Spanje van deze onderscheiding, toegekend door de Unes Het onlangs benoemen van de fallafeesten van Valencia tot Cultureel Werelderfgoed maakt de lange lijst in Spanje van deze onderscheiding, toegekend door de Unes Rating: 0
You Are Here: Home » Krant » Na Italië en China heeft Spanje het meeste culturele Werelderfgoed (4)

Na Italië en China heeft Spanje het meeste culturele Werelderfgoed (4)

Na Italië en China heeft Spanje het meeste culturele Werelderfgoed (4)

Het onlangs benoemen van de fallafeesten van Valencia tot Cultureel Werelderfgoed maakt de lange lijst in Spanje van deze onderscheiding, toegekend door de Unesco, nog langer.
De lijst van immatrieel patrimonium bevat enkele tradities en feesten in Spanje. In volgorde van toekenning door de Unesco nemen we dit Spaanse Cultureel Erfgoed onder de loep.
[s2If !current_user_can(access_s2member_level1)]
Lees Meer

[/s2If]
[s2If current_user_can(access_s2member_level1)]
1984, 2005: Gebouwen van Antoni Gaudí in Cataluña
De werken van Gaudí omvatten zeven bouwwerken, ontworpen door de Spaanse architect Antoni Gaudí, die samen op de werelderfgoedlijst van UNESCO staan. Zes van de bouwwerken staan in Barcelona en een in Santa Coloma de Cervelló. De werken van Gaudí staan sinds 1984 op de werelderfgoedlijst en werd in 2005 uitgebreid. De UNESCO prijst Gaudí vanwege zijn creatieve bijdrage aan de ontwikkeling van de architectuur van de late negentiende eeuw en vroege twintigste eeuw.
Het Park Güell is een gestrekt in het stadsdeel Gràcia in het noordoosten van Barcelona met een oppervlakte van 15 ha met dichte pijnbossen, lanen met palmen en een door bomen omzoomd plein. Een bonte bank (een reuzenslang) kronkelt door het park (het aards paradijs) als rendez-vousplaats (de appel).
In het verleden was het park twee hectare groter, bronnen noemen 17,2 ha. Toen Antoni Gaudí met de aanleg begon, trof hij er een braakliggend terrein zonder water of vegetatie aan. De tot de adelstand verheven industrieel Eusebi Güell gaf Gaudí in 1900 de opdracht voor de aanleg van een tuindorp of woonwijk. Dit werd geen succes: er werden twee huizen gebouwd en ook verkocht. In een van die huizen trok Gaudí in. Barcelona toonde als stad geen interesse voor dit megaproject. Güell dacht aan de Engelse landschapstuinen en bewonderde de romantische tuinarchitectuur. Dit leidde tot gesteente groeiende pergola’s, harmonieus in het landschap geïntegreerde trappen, paden en golvende, veelkleurige, mozaïekversieringen, waarmee Gaudí zijn sociale engagement laat zien. Markante onderdelen zijn de ingang met portiersloge en portierswoning, het hek, de zuilengalerij, de dubbele trap met Salamander (als Draak betiteld) en de zitbank. Zowel zitbank als Salamander bestaan uit ontelbare mozaïekstukjes.
In het park staat het Casa Museu Gaudí, een klein Gaudí-museum en in de vroegere portiersloge, links aan de ingang, is de souvenirwinkel.
Het Palau Güell is een door Antoni Gaudí ontworpen herenhuis, gebouwd tussen 1886 en 1889 door de rijke Catalaanse industrieel Eusebi Güell. Het huis is geconcentreerd rond een centrale ruimte, waar hoge gasten ontvangen konden worden. In de voorgevel zijn twee grote poorten, waarlangs de paardenkoetsen met de gasten binnen konden rijden. De gasten werden op de eerste verdieping ontvangen. Het is het enige gebouw waarbij Gaudí van begin tot einde betrokken was.
Het Casa Milà (1906-1910) is een appartementengebouw en het is een van zijn bekendste werken. Het gebouw werd opgetrokken onder het mecenaat van de adellijke familie Milà. Casa Milà ligt aan de Passeig de Gràcia (Paseo de Grácia) in Barcelona. De buitenmuren zijn golvend uitgevoerd. Het gebouw wordt ook La Pedrera genoemd, wat Catalaans is voor De Steengroeve. Die naam slaat op het uiterlijk van het gebouw en had oorspronkelijk een pejoratieve betekenis, omdat het gebouw aan geen van de toen geldende architecturale normen voldeed. Sinds 2013 is de eigenaar van de apparatuur Fundació Catalunya-La Pedrera, die verantwoordelijk is voor het organiseren van tentoonstellingen, activiteiten en bezoeken.
Het Casa Vicens was het eerste belangrijke bouwwerk van Gaudí en behoort tot het Modernisme Català, de Catalaanse variant van de art nouveau- en jugendstilbeweging.
Het Casa Vicens ligt aan de Carrer de les Carolines op nummer 24 in de wijk Gràcia en werd tussen 1883 en 1889 gebouwd, in opdracht van de tegelfabrikant Manuel Vicens i Montaner. Het huis is gebouwd in een mengeling van stijlen. Het onderste deel van het huis, dat slechts twee etages telt, is gebouwd in traditionele Spaanse stijl. Het gedeelte erboven vertoont de Arabische invloeden van de mudejarstijl. Casa Vicens is rijkelijk versierd met in geometrische vormen aangebrachte keramiek tegels. De tegels werden door Gaudí ontworpen naar het voorbeeld van de afrikaantjes (Tagetes patula) die op het terrein groeiden.
De Sagrada Família is nog steeds niet afgewerkt. Sinds het leggen van de eerste steen in 1882 wordt bijna voortdurend aan de kerk gebouwd. Alleen gedurende de Spaanse Burgeroorlog heeft de bouw enkele jaren stilgelegen. De huidige officiële opleveringsdatum is in 2026. De snelheid waarmee de bouw vordert, is voor een groot deel afhankelijk van de giften die bezoekers binnenbrengen. De bouw duurt inmiddels zo lang, dat reeds voltooide gedeelten inmiddels gerenoveerd moeten worden. Hoewel de kerk nog niet klaar is werd zij op 7 november 2010 door paus Benedictus XVI tot basiliek gewijd.
In 2010 leek de bouw van de Sagrada Família in gevaar te komen door de aanleg van de Spaanse hogesnelheidslijn, AVE genoemd. De tunnel, die voor de AVE onder Barcelona gegraven moest worden, loopt namelijk precies onder de fundamenten van de Sagrada Família door. Omdat de opdracht voor de tunnel aan dezelfde bouwcombinatie gegund is die bij de aanleg van de AVE ten zuiden van Barcelona grote grondverzakkingen heeft laten ontstaan, vreesde men het ergste. Er gingen dan ook steeds meer stemmen op om hetzij het contract te herzien, hetzij het tracé te heroverwegen, of beter nog: beide gelijktijdig te wijzigen. Uiteindelijk deed de tunnelboormachine eind 2010 haar werk zonder dat er schade werd aangericht aan de kerk.
Het Casa Batlló, gelegen aan de Passeig de Gràcia werd door Gaudí verbouwd tussen 1904 en 1906 voor de textielmagnaat Josep Batlló i Casanovas. Net als bij het even verderop aan dezelfde straat gelegen Casa Milà is hier niets hoekigs, maar alles is golvend en afgerond net als de golven van de zee. De voorgevel is bedekt met mozaïek dat doet denken aan de schubben van een vis. De zuilen op de gelijkvloerse verdieping lijken wel de poten van dinosaurussen te zijn en het golvende mozaïeken dak, de ruggengraat van een enorm monster. De balkons zijn als enorme kaken van zeedieren, die als het ware uit de zee ontspringen. Het centrale thema is dat van de drakendoder Sint-Joris.
Tegenwoordig is Casa Batlló het eigendom van de familie Bernat (bekend van de Chupa Chups-lolly’s). In 2003 heeft de familie het pand, wegens bedrijfsverliezen, met een hypotheek moeten belasten. De geschatte waarde van dit pand bedraagt zo’n 70 miljoen euro.

[/s2If]

Leave a Comment

Copyright © 2019 Hallo Online. All Rights Reserved.

Scroll to top